تبلیغات
نقاشی - دادائیسم

دادائیسم


دادا (دادائیسم، داداگری یا مکتب دادا) جنبشی فرهنگی بود که به زمینه های هنرهای تجسمی، ادبیات (بیشتر شعر) تئاتر و


طراحی گرافیک مربوط می*شد. این جنبش در زمان جنگ جهانی یکم در زوریخ سوئیس پدید آمد.

دادائیسم را می توان زائیده نومیدی و اضطراب و هرج و مرج ناشی از آدمکشی و خرابی جنگ جهانی اول دانست.

دادائیسم زبان حال کسانی است که به پایداری و دوام هیچ امری امید ندارند. غرض پیروان این مکتب طغیانی بر ضد هنر و

اخلاق و اجتماع بود. آنان می خواستند بشریت و در آغاز ادبیات را از زیر یوغ عقل و منطق و زبان آزاد کنند و بی شک چون

بنای این مکتب بر نفی بود ناچار می بایست شیوه کار خود را هم بر نفی استوار و عبارت هایی غیرقابل فهم انشاء کنند.

طرح مکتب دادا در پائیز 1916 در شهر زوریخ توسط جوانی به نام تریستان تزارا از اهل رومانی و رفقایش هانس آرپ و دو

نفرآلمانی ریخته شد. « برتون، پیکابیا، آراگون، الوار، سوپو » ازجمله شاعرانی هستند که به این مکتب پیوستند. اما در سال

1922 این گروه هرج و مرج طلب از هم گسیخت و به نابودی گرائید و جای خود را به فراواقع*گرایی سپرد.

دادا : جنبشی اعتراضی توسط چند شاعر و نقاش ( تسارا (تزارا) – آرپ – هوگوبال – یانكو- هولسنبك ) در كاباره ولتر

دادا : نهضتی بین المللی

دادا : قیامی علیه تمامی مظاهر هنر

دادا : زاییده نا امیدی و اضطراب و هرج و مرج كه از خرابیها و آدم كشی و بیداد جنگ جهانی اول حاصل شد

دادا : مكتبی طغیانی بر ضد هنر و اخلاق و اجتماع

دادا : جلوه ای از مخالفت سرسختانه با سنت هنر اروپایی

از جمله : پرده منالیزای داوینچی كه در اثر چاپی آن با ریش و سبیل توسط " مارسل دوشان " انجام شد .